Дирӯз ба табибон ва умуман кормандони соҳаи тандурустии шаҳри ИСТИҚЛОЛ маводҳои хӯрока ва сабзавот, ки бо дастгирии Пешвои миллат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба шаҳри Истиқлол чун дигар шаҳру навоҳии мамлакат дастрас гардида буд, зина ба зина тақсим карда шуд. РАФТИ ТАҚДИМИ ТӮҲФАҲО САРДУХТУРИ Беморхонаи марказии шаҳри Истиқлол Ғоибов В.Т. миннатдории кулли табибони шаҳрро ба Пешвои миллат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баён намуда, таъкид дошт, ки табибон ва умуман кормандони соҳаи тандурустӣ ҷавобан ба ин дастгирӣ барои тарғиби тарзи ҳаёти солим ва сиҳатии сокинон кӯшишу гайрати хешро равона хоҳанд кард.

Ҳамчунин табибон низ аз ин иқдом хело хушнуд гардида, баён доштанд, ки ин ғамхории Сарвари азизи кишварро фаромӯш нахоҳанд кард.

Аз таърих ба мо маълум аст, ки ҳар риштае аз илму дониш ва касбу ҳунар саргузашти хоси худро дорад.

Масъалан, адабиёт таърихан ин вазифаро доштааст, ки мардумро барои дифоъи Ватан барангезад ва шуҷоати онҳоро боло барад, то ин, ки ба муқобили душман истодагарӣ карда тавонанд. Ҳар як байти Шоҳномаи Абулқосим Фирдавсӣ чунин шиорест дар роҳи мубориза бар зидди душманони миллат ва кишвари мо. Ба ин муносибат метавон афзуд, ки илми тиб низ дар ибтидои пайдоиши худ барои беҳбуди ҷисмӣ ва рӯҳии қавму миллатҳои ҷаҳон созмон дода шудааст. Ба сабаби он, ки илми тиб дар саҳнаи зиндагӣ аз ҳама муҳимтар ва густурдатар буд, қонуну қоидаҳои бисёр ҷиддӣ барои татбиқи он иншо гардида буданд.