Боиси ифтихор ва сарфарозист, ки таҳти сиёсати пешгирифтаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Раиси Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таҷрибаи таърихии амнияти ғизоӣ аз давраи ба даст овардани Истиқлолият то ҳол идома дошта, ин иқдомҳои Сарвари азизи кишвар боис ба таҳсини халқи азизи Тоҷикистон гардидааст. Махсусан ин ташаббусҳо ҳам мунтазам ва ҳам дар даврае ташкил мегарданд, ки ниёзи аввалияи мардуми кишвар таъмин мегардад.

Дар шароит ва вазъи имрӯза, ки сартосари ҷаҳонро бемории сироятии COVID- 19 фаро гирифтааст, дар Ваатани азизамон низ сокинон сироят ёфта истодаанд, чунин амалҳои меҳанпарваронаи Фарзанди фарзонаи миллат боис ба ифтихору сарбаланди мо мебошад, зеро дар вазъияте, ки дар ҷаҳон аломатҳои буҳрони иқтисодӣ фаро омадааст дастгирии мунтазами соҳаҳои гуногун ва аҳолӣ зинаи аввали ҳалли мушкилот маҳсуб меёбад. Дар яке аз баромадҳояшон Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид кардаанд, ки “Амнияти ғизоии мамлакат зери назорати ҷиддии Ҳукумати кишвар қарор дорад, зеро амнияти ғизоӣ кафолати пойдории сиёсати иҷтимоӣ ва сиёсӣ низ мебошад.”

Ба ҳаводис ва руйдодҳои олам менигарем. Мавзӯи асосӣ – бадбахтии саросарии олам-коронавирус.

Бузургтарин қудратҳои ҷаҳонӣ натавонистанд, аз он раҳоӣ ёбанд. Давлати қудратманде, ки даъвои кадхудоии дунёро дошт, ё кишваре, ки сесад сол Ҳиндустони бузургро таги чанголи оҳанин гирифта буд, мамлакате, ки роҳро ба сӯйи қитъаи Амрико кушода буд ва дигар кишварҳои бою сарватманд миллионҳо бемор ба бор оварданд. Даҳҳо ҳазор нафар шаҳрвандони онҳо ҷонҳои худро бар асари ин сироят бохтанд.

Ин руйхатро метавон идома дод. Аммо ҳоҷат нест. Мардумони олам фоҷеи одамиро эҳсос мекунанд, мефаҳманд, агар бо кумакҳои моддӣ натавонанд ҳам ақаллан ҳамдардӣ изҳор менамоянд.

Дар шароити имрӯза, ки ташаккули равандҳои гуногуни сиёсӣ, «бозиҳо»-и абарқудратҳо ва махсусан таҳдиди бемории «СOVID-19, ки ҷони беш аз 250 ҳазор нафарро дар ҷаҳон рабудааст ва дар кишвари мо низ аз ин беморӣ беш аз 25 нафар фавтиданд баъзе равандҳои дигар аз қабили фаъол гардидани гурӯҳҳои ноҷур ва таҳқиру буҳтонҳо бар вазъи ба миён омада таваҷҷуҳи инсонро ба худ мекашад.