Вчитываясь в книги известных чекистов, виртуозов эпистолярного жанра: Н.Валишева «Чекистские были» и А.Нальского «В горах Восточной Бухары», автор этих строк никак не ожидал, что найдет столько аналогов  между современной исламизацией общества и басмаческим движением.

Дар шаҳри Кёлн овоза шудааст, ки 2 нафар бо ҳам суҳбати телефонӣ доштанд ва онро “ҷаласа” номгузорӣ кардаанд. Яке аз ин ҳамсуҳбатон  Ҳусейн Ашӯров, фаъоли сиёсии Г24:8=3  мебошад.

Аз хондани сарсатри аввали «тавба»-и пири салафиҳои минтақа Муҳаммадиқболи Садриддин, ки дар шабакаҳои иҷтимоӣ бо лақаби «писарандари дурӯғгуён» ном баровардааст, то андозае шод шудем. Вале бо мутоилаи сарсатри дуюм, рӯъёҳо аз гумроҳии ин салафӣ рафтанд. Ҳеҷ гап не, дари тавба боз аст ва боз орзу дорем, ки бо дарки иштибоҳот ва хатогиҳои худ, ҳатман дар рӯзҳои наздик ба маслиҳатхонаи миллӣ бармегардад. Аз он ки калимаи тавбаро бисёр холисона ба забон овардааст, маълум аст, ки аз кардааш пушаймон ва талабгори авф аст.  Хуб гуфтаанд, ки «Аз тиҳидастон хато, аз бузургон авф».